Αυτοί οι κακοί επιχειρηματίες

Λόγω του επαγγέλματός μου έρχομαι καθημερινά σε επαφή (και μάλιστα στενή) με πολλούς μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες. Συζητώ μαζί τους για το πώς θα μεγαλώσουμε τη δουλειά τους, πώς θα αναπτυχθούν. Μέσα από τη συναναστροφή αυτή συνειδητοποιώ ότι η εικόνα που έχει φτιαχτεί για τη λέξη "επιχειρηματίας" δεν ισχύει. Δεν είναι κακοί! Δεν είναι άπληστοι! Δεν βάζουν τα χρήματα πάνω από όλα! Σέβονται τους υπαλλήλους τους, τους συνεργάτες τους, τους πελάτες τους και οι πιο πολλοί από αυτούς σκέφτονται το περιβάλλον και το τι θα αφήσουν στις επόμενες γεννιές. Ακολουθούν αρχές. Πάνω από όλα, πληρώνονται μόνο αν το αξίζουν!

Σίγουρα, δεν έρχομαι σε επαφή με μεγάλους επιχειρηματίες. Ίσως εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ίσως όμως και όχι. Και όπως και να είναι, οι μικροί επιχειρηματίες είναι η πλειοψηφία. Γιατί τους έχουμε δαιμονοποιήσει; Γιατί το κράτος τους κυνηγάει ανελέητα ενώ είναι αυτοί που δημιουργούν θέσεις εργασίας, καλύπτουν γρήγορα και ευέλικτα τα κενά της οικονομίας μας, αγκαλιάζουν πρώτοι από όλους τις καινοτομίες και την τεχνολογία;

Μήπως θα έπρεπε το κράτος να τους βοηθάει; Να τους ενθαρρύνει και κυρίως να τους σέβεται λίγο περισσότερο;